Ο καταναλωτής δανειολήπτης θα πρέπει να είναι ενήμερος τουλάχιστον για τα ακούθα στοιχεία :
- τη διάρκεια της σύμβασης
- τις ζητούμενες εγγυήσεις και ασφάλειες
- το συνολικό ποσό του δανείου ή της πίστωσης
- το χρονοδιάγραμμα των πληρωμών και τον αριθμό των δόσεων, με ανάλυση του ποσού που αντιστοιχεί στην καταβολή τόκων και σε απόσβεση κεφαλαίου
- τυχόν άλλες δαπάνες και έξοδα που πρέπει να καταβάλλει ο καταναλωτής για την εξόφληση
- το Συνολικό Ετήσιο Πραγματικό Επιτίκιο, με ένα αντιπροσωτευτικό παράδειγμα που αναφέρει όλα τα χρηματοπιστωτικά δεδομένα και τις υποθέσεις που χρησιμοποιούνται για τον υπολογσμό του
- το χρεωστικό επιτόκιο και τις περιόδους για τις οποίες αυτό ισχύει, καθώς και το επιτόκιο αναφοράς με βάση το οποίο αυτό αναπροσαρμόζεται, όταν πρόκειται για μεταβλητό επιτόκιο
- την προθεσμία για άσκηση του διακιώματος υπαναχώρησης εκ μέρους του καταναλωτή
- τις έννομες συνέπειες της καταγγελίας ή της πρόωρης εξόφλησης εκ μέρους του καταναλωτή.
Τέλος αξίζει να σημειωθεί ότι η πρόταση Οδηγίας για τις συμβάσεις πίστωσης που συνάπτονται με τους καταναλωτές για την τροποποίηση της Οδηγίας 93/13/ΕΚ του Συμβουλίου της Ε.Ε. προβλέπει ότι ο πιστωτικός φορέας και όπου συντρέχει περίπτωση, ο μεσίτης πιστώσεων, υποχρεούνται να τηρούν την αρχή της υπεύθυνης χορήγησης πίστωσης.
Αυτή επιτυγχάνεται μέσω της παροχής πληροφοριών προς τον καταναλωτή πριν από τη σύναψη της σύμβασης, καθώς και με την υποχρέωση του πιστωτικού φορέα να αξιολογεί την πιστοληπτική ικανότητα του καταναλωτή με βάση ακριβείς πλη ροφορίες που παρέχει τελευταίος, και όπου χρειάζεται με βάση στοιχεία προερχόμενα από σχετικές βάσεις δεδομένων. Με αυτή τη διάταξη καθιερώνεται ειδικής μορφής ευθύνη για τον πιστωτικό οργανισμό σε σχέση με τα δάνεια που χορηγεί, η οποία αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα για τη χορήγηση δανείων που είναι πρόδηλο ότι ο καταναλωτής δεν θα μπορέσει να εξυπηρετήσει.
