Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 4 α ββ του ν. 2251/1994, όπως αυτή τροποποιήθηκε με το ν. 3587/2007, καταναλωτής είναι και <<κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που εγγυάται υπέρ καταναλωτή, εφόσον δεν ενεργεί στο πλαίσιοτης επαγγελματικής ή επιχειρηματικής δραστηριότητας του>>.

Η τροποποίηση αυτή επήλθε με το σκεπτικό ότι η εγγύηση είναι παρεπόμενη της σύμβασης μια χορήγηση πίστωσης και διότι η τράπεζα δεν θα έχει καταρτίσει τέτοια σύμβαση, εάν η εγγύηση δεν είχε λάβει το περιεχόμενο, το οποίο η τράπεζα επιθυμεί.

Συνήθως, όταν οι εγγυητές υπογράφουν στις δανειακές συμβάσεις, δεν αντιλαμβάνονται ότι στις συμβάσεις αυτές υπάρχει πάντα όρος με τον οποίο παραιτούνται από την ένσταση δίζησης του άρθρου 855 του Αστικού Κώδικα, ώστε να ευθύνονται τελικά ως πρωτοφειλέτες.

Ειδικότερα η σχετική διάταξη του άρθρου 855 ΑΚ προστατεύει τον εγγυητή από τον κίνδυνο της απροσδόκητης εξέλιξης της συναλλαγματικής σχέσης εις βάρους του, αντίθετα προς τις εύλογες προβλέψεις και προσδοκίες του, ώστε να μην προκύπτει ανατροπή της ισορροπίας των δικαιωμάτων του στη σύμβαση της εγγύησης από το μη προβλέψιμο των συνεπειών της.

Με τη δέσμευσή του αυτή ο εγγυητής ευθύνεται για όλο το χρέος του πρωτοφειλέτη προς την τράπεζα, δηλαδή και για το κεφάλαιο και για τους τόκους και οποιαδήποτε άλλη επιβάρυνση υφίσταται ο πρωτοφειλέτης.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι οι τράπεζες μπορούν οποτεδήποτε να στραφούν κατά του εγγυητή για να εισπράξουν το χρέος που αρνείται να καταβάλει ο πρωτοφειλέτης.

Οι εγγυητές ενημερώνονται για το ληξιπρόθεσμο χρέος ως ακολούθως :

Σύμφωνα με την παρ. 4 β του Κεφαλαίου Γ της ΠΔ/ΤΕ 2501/2002 (ΦΕΚ Α’ 277/18.11.2002) σχετικά με την <<Ενημέρωση των συναλλασσομένων με τα πιστωτικά ιδρύματα για τους όρους που διέπουν τις συναλλαγές τους>>: <<.. Κατά την περιέλευση των οφειλετών σε υπηρεσία η ενημέρωση των εγγυητών γίνεται σύμφωνα με την ως άνω παρ. 4α>>, βάσει της οποίας <<..τα πιστωτικά ιδρύματα οφείλουν, ανεξάρτητα από την υποβολή σχετικού αιτήματος, να παρέχουν αναλυτική ενημέρωση στους δανειζόμενους (και τους εγγυητές βάσει της παρ. 4β) ως προς το ύψος των οφειλών τους (κεφάλαιο, τόκους και πάσης φύσεως επιβαρύνσεις) εντός 30 ημερών από την περιέλευσή τους σε υπερημερία>>.